Zoeken

Stilstaan


Ik ben even stil gaan staan, waarom? Mijn vader is overleden. Een ingrijpende gebeurtenis in een mensenleven als iemand die je al je hele leven kent niet meer met je meeloopt, je hand vasthoud, advies geeft, trots op je is of gewoon even langskomt. 


Zolang ik werk sta ik eigenlijk nooit stil, altijd is er wel iets te doen of over na te denken en ik gun mij nooit de tijd om even terug te kijken i.p.v. vooruit naar de volgende uitdaging.  Nu ben ik de enige niet in de wereld en kleuren deze gebeurtenissen bij mensen het leven. Wat voor de een inspiratiebron is kan zich bij de ander helaas ontwikkelen tot een trauma.


Gisteren mocht ik mij melden voor een groepssupervisie, in mijn huidige emotionele staat best wel een uitdaging, maar omdat ik niet te lang stil kan blijven staan toch maar in beweging gekomen. Ik had gedacht hard aan de slag te moeten met casussen van anderen maar het bleek uiteindelijk te gaan over de vraag:


Hoe zet ik mijn eigen krachten en schaduwen in ten gunste van de gesprekspartner. Het werd een stevig potje zelfreflectie waarin mij duidelijk werd dat ik eigenlijk nooit mijn eigen functioneren onder de loep houd, maar altijd bezig ben met die van de ander, de klant, personeel, management team etc., ik kijk dus al helemaal niet naar de invloed van mijn gedrag t.o.v. de ander. Een goed voorbeeld is mijn iets te actieve houding in combinatie met mijn lichaamslengte wat dus bedreigend of autoritair over kan komen op anderen.

Het stilzetten heeft dus geholpen de situatie te overdenken en even terug te kijken naar wat geweest is, en wat mijn eigen rol daarin geweest is. Herinneringen en gebeurtenissen geven mij de extra energie die ik nodig heb om de klok weer te laten draaien en verder te gaan als een verbeterde versie van mijzelf.

Stilstaan heeft dus echt zijn voordelen.

0 keer bekeken

JPtwee 2018